น้องนกโทรมาตอนเกือบสิบเอ็ดโมง เอาแล้ว

she อยากเที่ยวท่าพระจันทร์ she มีเรื่องมาเล่ามากมาย

ไม่เจอกันตั้งสองเดือนนี้นะ ตั้งแต่พี่ลาออกมา นกก็ได้คู่หูคนใหม่ชื่อคุณส้ม

อยู่คนเดียวไม่ได้หรอกงานทีเอ ขนาดอยู่กันสองคนยังเกือบเปนบ้าเลยยยยยยยย

แล้วนกก็แฮปปี้ดีกับคุณส้ม ดีใจด้วยนะน้อง

อยู่ที่ไหนก็มีปัญหาอยู่ดี อดทนเอาน้อง ถ้าจะออก ก็รอให้ได้ใบผ่านงานก่อน

จะได้ไปสมัครที่ที่มันมาตรฐานกว่า เงินเดือนดีกว่า

วันเสาร์อาทิตย์ถ้าเบื่อๆเหงาๆก็มานอนกับพี่ ถึงห้องพี่จะรก แต่ก็ยินดีต้อนรับ

แหม น้องเรา ชอบเที่ยวพิพิธภัณฑ์ ชอบประวัติศาสตร์

มาท่าพระจันทร์ ก็สนใจอ่านโน่นนี่ ใช้ได้เว้ย

ตั้งแต่เจอกันตอนเกือบบ่ายสองก็กินอะไรกัน แล้วก็คุยแต่เรื่องเด็กๆที่ห้อง Lizard ของเรา

ฟังแล้วเปนห่วงดราม่าจังเลย มีปัญหาอะไรรึป่าว ทำไมอยู่ดีๆก็เฉื่อยล่ะ

ชีวิตเด็กนี่มันลำบากนะ

ไหนจะผู้ปกครองโรคจิตที่คอยมาสร้างมลพิษให้ทั้ง ทีเอ และเด็กๆ ที่ไม่ใช่ลูกตัวเองอีก

เด็กมันมีปัญหากันเดี๋ยวครูเค้าก็เคลียร์ได้ ถ้าเด็กมันเคลียร์กันเองตะแรกไม่ได้

นี่อะไร มาขู่เด็กอีกคนว่าไม่ให้มาเล่นกับลูกตัวเอง รวยแต่เปนโรคจิตเว้ย

สู้ๆเว้ย นก พี่ก็จะสู้ดูซักตั้งเหมือนกัน กับวิดยานิพน ที่แก้แล้วแก้อีก

กับการสอบปากเปล่าที่พี่เปนหนึ่งในแปดของคนที่ไม่ผ่าน

เรามีสิ่งหล่อเลี้ยงจิตใจเหมือนกัน คือความ ความโก๊ะๆ ของเด็กๆ ห้องLizard

ถึงแม้สำหรับพี่ มันจะเป็นแค่ความทรงจำก็ตาม

ป้อม อึ่ง ขอให้สอบติดนะน้อง โดยเฉพาะอึ่ง พี่จะดูแลเองช่วงสอบพละ

ส่วนพี่ก็นั่งทำไอเอสอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่ กทม ด้วยความเซ็ง

เดี๋ยวไปพัทยากับที่บ้านพี่ด้วยกันนะ เด็กๆไปเปนฝูงเลย