เพิ่งกลับจากทำธุระเรื่องป้อม

 กลับมาได้พักใหญ่

ก็มาเขียนไดอารี่ไว้เพื่อเป็นการบันทึกเหตุการณ์สำคัญนึง

ซึ่งเราก็ดีใจที่อย่างน้อยก็ถือว่าได้ดูแลน้อง

น้าน้อยแม่ของป้อมก็เคยดูแลเราตอนเด็ก

เอาน่า วันนี้ยกให้ป้อมครึ่งวัน ตามคำสั่งแม่

แม่เราจะจัดการชีวิตหลาน จนป้อมมันกลัวแม่เรามากกว่าแม่มันเอง สั่งให้มาสมัครก็ต้องมา

แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เรายอมร่วมมือกับแม่ เผื่อป้อมมันเกิดสอบติดขึ้นมา

มันจะได้กลับไปเรียนหนังสือในระบบ กลับไปมีเพื่อน ไปเปิดโลกทัศน์

 แล้วยิ่งสถาบันแบบนี้ นักเรียนน่าจะอยู่แต่ในระเบียบ

เราก็ไม่รู้หรอกนะว่าข้างในมันเป็นยังไง คงลำบากแหละมั้ง

 แต่ในเมื่อครอบครัวเอาเด็กไว้ไม่อยู่ ก็ต้องเอาไปให้คนอื่นสั่งสอนให้

คิดๆไป ถ้าเค้ามีระเบียบกันอย่างที่ล่ำลือ อยู่แบบนั้นก็น่าจะวัดใจดี

ป้อมควรเอาชนะใจตัวเองให้ได้ก่อนที่จะไปฟันฝ่ากับชีวิตวันข้างหน้า

 เอาล่ะ ขอให้มันติด อยากให้มันติดมากๆ จะได้ออกจากวงจรเดิมๆ ที่สูบบุหรี่ กินเหล้า ไม่ยอมเรียนหนังสือ

ลองดู ก่อนส่งมันขึ้นรถกลับบ้านก็บอกมันแล้วให้ทำตัวดีๆ ก่อนสอบซักเดือน งดเหล้าไปเลย

ส่วนเราก็จะกลับมานั่งสมาธิเหมือนเดิม เผื่อจะช่วยป้อมได้บ้าง แต่เราจะไม่บอกมัน เดี๋ยวมันหัวเราะ

หนังสือที่หาให้ป้อมได้ก็มีอยู่เล่มเดียว น่าแปลก ขนาดไปหาซื้อที่ศูนย์หนังสือจุฬานะ หาที่อนุสาวรีย์อีก โอ้ย เมื่อวานตระเวนหาซื้อหนังสือให้มันหลายที่มาก ยังได้มาเล่มเดียว

 ตัวอย่างข้อสอบพร้อมเฉลย หาสรุปเนื้อหาที่จะใช้อ่านสอบไม่ได้เลยจริงๆ

แต่ก็นะ แกก็ลอกโจทย์แล้วลอกที่เค้าเฉลยท้ายเล่มลงไป ทำยังงี้เป็นวิชาๆไปเลย มันคงผ่านหูผ่านตาบ้าง

ไม่แน่ป้อมมันอาจจะคิดขึ้นมาได้ พอเรียนจบมีเงินเดือน ไปทำงาน เป็นผู้ใหญ่ มันอาจจะอยากเรียน ป ตรี ขึ้นมา

ขอให้เป็นอย่างนั้น อยากให้มันคิดได้ไวๆ อย่าให้อายุมากไปกว่านี้ถึงไปเรียน

เพราะเห็นพี่หลายคนที่เค้าไปไฝ่เรียนตอนทำงานมีลูกแล้วเนี่ย มันไม่มีเวลาที่จะคิดทบทวนให้สิ่งที่เรียนมาให้มันตกตะกอนเลย

แต่ก็ประทับใจอย่างนึง ตอนกรอกใบสมัคร เจ้าหน้าที่เค้าบอกให้ผู้ปกครองไปอยู่นอกห้องประชุม

ถ้าเด็กสงสัยมีคำถาม เค้าจะบอกเด็กให้เอง

ก็ดี ป้อมจะได้หัดทำอะไรที่มันเป็นแก่นสาร ช่วยเหลือตัวเองในสิ่งที่เป็นประโยชน์กับอนาคต ทีเรื่องสำมะเลเทเมายังทำเองได้นะแก

ปล. ถึงพี่เจี๊ยบ

รูปน่ารักดีค่ะ เหมือนเด็กเลย หน้าอ่อนมาก ส่วนรูปปุ้ย อยากโพสท์เหมือนกัน แต่ลองโพสท์แล้วมันจะออกมาเหมือนตอน "คิดถึง"

อยู่ยโสเหรอคะ ปุ้ยก็บ้านอยู่ชัยภูมิค่ะ ไปๆมาๆ กรุงเทพ-ชัยภูมิตลอด ตอนนี้อยากกลับไปทำงานแถวบ้านมากกกกก

แต่ราชภัฎที่นั่น เค้าไม่ค่อยรับอาจารย์

อยู่อีสานบ้านเราสบายใจที่สุดค่ะ